Hieronder volgt de eerste blog van Marijke, eigenaresse van Kaza di Zaza op Kaapverdië, het eiland Brava. Terwijl zij onderstaande blog schreef werd ze gebeld door haar buurman met de mededeling dat ze naar de zee moest kijken…Een walvis met een jong! Zie de foto hiernaast die we ontvangen hebben van Marijke. Wat bijzonder!

Wij zijn nieuwsgierig hoe haar leven op Brava er verder uit ziet. Jij ook?

Liefs, Jannette


Introductie

Mijn eerste blog voor NederlandersWereldwijd.nl. Ga er even voor zitten, want zo’n introductie vergt wat tekst en uitleg.
Sinds september 2012 wonen Erick en ik, Marijke, in ‘t piepkleine vissersdorp Fajã d’Água, op een piepklein eiland in de Atlantische oceaan. Het is ’t eiland Brava: het kleinste bewoonde eiland van Cabo Verde, ook wel bekend als Kaapverdië. Inmiddels wonen we hier vijf jaar, kennen een groot deel van de 5.000 eilandbewoners en spreken de taal –Kriolu- op een niveau dat we de meeste dingen wel begrijpen. Nog elke dag geniet ik mateloos van de ruimte om me heen, van het buitenspelen, van de vrijheid om te doen en laten wat ik wil. En van het bijzondere gegeven om met zo’n 100 mensen een dorpsgemeenschap te vormen, in goede en slechte tijden. Een soort grote familie.

Erick en Marijke staan op een vlakte te genieten van hun leven op Brava

Kaza di Zaza

Heel bijzonder is het, om dit eilandgevoel te delen met mede-Europeanen. Voor ons levensonderhoud verhuren we daarom als Kaza di Zaza drie basic appartementjes aan de spaarzame toeristen die Brava bezoeken. De gasten hebben de keus om bed & breakfast te boeken of alleen een appartement, bijvoorbeeld als ze langere tijd willen ‘overwinteren’. ’s Avonds met ons mee-eten kan ook, als onze andere werkzaamheden dat toelaten. Het zijn doorgaans aangename ontmoetingen en ik blijf het heerlijk vinden om aan buitenstaanders het eilandleven uit te leggen, mooie wandelingen aan te bevelen en ’t eens over andere dingen te hebben dan over de zee, de visvangst, het vee en de familie.

Landbouw

Naast de verhuur van ‘de kaza’s’ hebben we de landbouwterrassen op de berghelling die bij ons huis horen, opgeknapt en van een irrigatiesysteem voorzien. We wonen tussen de papaya’s, mangobomen, suikerriet, passievruchten, guaves, zuurzakbomen en nog zo wat tropische gewassen. Erick maakt sinds een paar jaar (met succes!) wijn van passievruchten, tamarinde, mango en papaya – een nieuw product op dit eiland, waar bijna alles geïmporteerd moet worden. En ik ben verantwoordelijk voor de veestapel: inmiddels 20 kippen en 6 geiten. Ik raap eieren en maak kaas en jam voor de verkoop. Of om te ruilen tegen vis of pompoen of iets anders wat wij niet hebben. Want zo gaat dat hier.

Brava

Wat Brava zo speciaal maakt, is de ongelooflijke ruigheid van het landschap en de onvergelijkbare vriendelijkheid van de bewoners. Nog elke keer als ik een wandeltocht maak (en dat is wekelijks) verzucht ik: “O, wat is ’t hier toch schitterend…” Mensen die hier voor twee dagen komen eilandhoppen, die zullen dat niet meemaken. Dat raad ik dan ook iedereen af die écht iets wil ervaren van de Kaapverden. Door langer te verblijven, ervaar je de ogenschijnlijke traagheid van het bestaan hier – en tegelijkertijd de hardheid van het bestaan, waardoor de traagheid verklaard word. Cabo Verde no stress, dat is de nationale kreet, en ik denk dat je daar op Brava een goede indruk van krijgt. De negen andere eilanden van Cabo Verde ken ik niet goed, maar schijnen allemaal een wereld op zich te zijn – zowel qua landschap als qua sfeer.

De bevolking

Mannen en vrouwen zitten buiten de oogst te verwerken op Brava in KaapverdiëBrava is echt een loopeiland, met honderden paden en paadjes. Het leukste is om in te gaan op de vriendelijkheid van de mensen hier en naar de weg te vragen: grote kans dat de persoon in kwestie ‘even’ met je mee loopt en je langs plekken voert die je anders niet zou zien. Verdwalen kan hier niet en de veiligheid is 100%.

Zo is het enige zandstrandje van Brava uitsluitend te voet bereikbaar, via een mooie en best spectaculaire wandeling langs de steile kust. Als je geluk hebt zit er een visser met z’n familie op het strandje en krijg je een gegrilde vis. Maar vaak is er niemand op het strand en waan je je op een onbewoond eiland.

Ik doe graag mee met ‘het gewone leven’ van de mensen hier en ga dus mee zaaien, onkruid wieden, bonen pellen, mais plukken enzovoort. Als we gasten hebben op zulke momenten, dan nodig ik ze altijd uit om mee te gaan: unieke belevenissen!

En zo kan ik uren doorgaan… Daarom houd ik ook een blog bij, zodat ik mijn continue verwondering en het Grote Genieten kan delen met familie, vrienden en wie ’t maar wil lezen.

Armoede

Marijke van Kaza di Zaza melkt de geiten op Brava in Kaapverdië

Wat ik nog niet heb genoemd in mijn verhaal is de armoede en de hoge mate van ‘slechts overleven’ hier. Dat zal ook de reden zijn van de continue emigratiedrang van Kaapverdianen, zo verankerd in de cultuur hier. Lastige dingen om écht te begrijpen, voor buitenlanders zoals wij.

Brava is een steenklomp in zee, met een kort nat seizoen (als we geluk hebben, anders blijft het droog) en zonder eigen grondstoffen. Voor mij is het leven hier een gerealiseerde meisjesdroom: voortdurend buitenspelen, fikkie stoken, kippen slachten en in bomen klimmen om fruit te plukken. Ik kon hier voor kiezen en heb een heleboel opleiding, ontwikkeling en wat geld.

Voor de mensen van Brava, en zeker voor de mensen van ons dorp Fajã d’Água, is het geen keuze maar ‘zoals het is’. De ene waardeert dat en zou niet anders willen, de ander wil op zoek naar een ander soort leven, met een vaste baan en meer luxe of meer opleidingskansen voor de kinderen…

Nooit meer weg

Het is duidelijk, ik hoef hier nooit meer weg. Ik hou van de mensen, van de manier van samen overleven, van de ongenaakbare rotsen en de onmetelijke oceaan. Daarnaast kan ik me helemaal uitleven met beestenboel en ‘tuin’. Kan allerlei projecten aanpakken omdat hier nauwelijks wat is: bijspringen in het schooltje, een computercursus voor de afgelegen dorpen opzetten en crowdfunden, met als spin-off een internetcafeetje in elk dorp, een sterilisatiecampagne voor honden en katten hier naartoe halen… Wat zal ik volgend jaar eens gaan doen?!

Marijke Katsburg | Kaza di Zaza


 

Wordt wakker op een bijna onbewoond eiland, tussen bananen- en mangobomen.
Geniet van een verblijf op Brava bij Erick en Marijke in hun Kaza di Zaza

 


Gerelateerde artikelen:

Laat een Reactie achter