Het Kaapverdische eiland Brava leent zich uitstekend voor rustzoekers. Maar dat het er rustig betekent niet dat het er saai is. In tegendeel, er is altijd wat te beleven. Marijke van Kaza di Zaza geeft je een kijkje in haar leven als accommodatie-eigenaresse op Brava. Liefs, Jannette

Maak kennis met John van 14 jaar

Het is paasvakantie, ook hier op de Kaapverdische Eilanden en op mijn eilandje Brava. En net als overal ter wereld waar kinderen vakantie hebben, zoeken de kinderen hier naar vermaak en kunnen ze lekker de hele dag gebruiken om kattenkwaad uit te halen en te spelen. Of om te hangen en te vervelen. Mijn jonge vriend John van 14 kan dat zo plastisch. Dan komt hij bij ons de binnenplaats op en zegt: ‘Ik kom even hier zitten’, en ploft neer. Waarschijnlijk duikt hij hier onder, om tijdelijk verlost te zijn van z’n 8-jarige broertje en 5-jarige zusje, en van de 1.000 klussen die hij thuis moet doen. Zijn zitten en hangen duurt trouwens altijd maar even. Dan gaat hij mijn afwas doen, of de binnenplaats vegen, of duiven vangen in het kippenhok, want de jongens in mijn dorpje Fajã d’Água zijn dol op duiven vangen.

John met de ezel bij Kaza di Zaza op Kaapverdië

Spelletje spelen met de gasten

Kindjes met een spelletje bij Kaza di Zaza op KaapverdiëDeze paasvakantie hebben we gasten in twee van de drie appartementjes, een ouder echtpaar in Kaza Baixo en een jong stel in Kaza Pikinoti. John is daar aan gewend. Dus als hij hier toeristen tegenkomt, stapt hij keurig op ze af en geeft een hand: ‘Bom dia, ik ben John’. Het jonge stel zat gistermiddag lekker in de hangmat op ons dakterras toen John langs kwam waaien. Hij had die middag eerst onze ezel Cleopatra uitgelaten. Waar ik die ezel nog altijd een beetje eng vind, want groot, draait John z’n hand er niet voor om: hij springt zo op haar rug en draaft de wijde wereld in. Maar goed, John komt op de binnenplaats en ziet de toeristen op het dak zitten. ‘Oi Marèt, mag ik dat spel met die kaarten en gekke gezichten?’ Ik geef hem het pakje kaarten. Mimiq heet het spel en het leuke is dat je er geen woorden voor nodig hebt. ‘Maar ik heb nu geen tijd om met je te spelen, hoor’, vertel ik hem. ‘Nee, dat hoeft ook niet: ik ga even naar de toeristen toe!’ En twee tellen later hoor ik luid gelach op het dak.

Het authentieke leven

Brava is het meest authentieke eiland van Cabo Verde, met bescheiden toerisme. Mensen komen hier veelal om te wandelen. Erick en ik wonen hier nu ruim vijf jaar, in het vissersdorpje Fajã d’Água, aan de mooiste baai van Kaapverdië. Behalve van onze gastenverblijven, leven we net als de rest van de bevolking: we hebben een paar geiten, wat kippen en een ezel dus, en landbouwterrassen met mangobomen, papaya’s, zoete aardappels, passievruchten en suikerriet. Wij maken deel uit van de dorpsgemeenschap hier, nog geen honderd zielen, en dat blijkt telkens weer een aangename openbaring voor de gasten van onze Kaza di Zaza. Op die manier beleef je namelijk écht dit Kaapverdische eiland en de manier van leven.

Marijke met de kindjes bij Kaza di Zaza op Kaapverdië

Marijke Katsburg |  Kaza di Zaza

 

 

 

 

 

 


 

Wordt wakker op een bijna onbewoond eiland, tussen bananen- en mangobomen.
Geniet van een verblijf op Brava bij Erick en Marijke in hun Kaza di Zaza

 


Gerelateerde artikelen:

Laat een Reactie achter